na pwede namang WALA sa buhay ko”
“dalawang dekada ka lang magaaral.
kung di mo pagtitiyagaan, limang dekada ng kahirapan ang kapalit.
sobrang lugi. kung alam lang yan ng kabataan,
walang gugustuhing umiwas sa eskwela.”
“ang TAMANG BAGAY saka TAMANG PANAHON wala na ring saysay
kapag wala na yung TAMANG TAO.
ang tao pwedeng mag-adjust. pero ang bagay at panahon hindi.”
kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo,
wala man lang nakipaglaban upang makasama ka.”
“iba ang tinititigan sa tinitingnan.
ang tinititigan, sa isang bahagi lang nakatingin.
ang tinitingnan, buong bahagi ang sinusuri.
iba din ang iniintindi sa inuunawa.
ang iniintindi, pinipilit sa isipan.
ang inuunawa, alam kung bakit dapat ipilit sa isipan.
Kung kaya dapat tinitingnan ang mga bagay para maunawaan
at hindi titigan lang at intindihin.”
kahit na pinapasaya ka nito.
huwag mong hintayin yung araw na sakit na lang nararamdaman mo
at iniwan ka na ng kasiyahan mo.”
huwag ka ng magpakita ng motibo para mahalin ka pa niya.”
“kaya siguro namigay ng konsensya ang Diyos
dahil alam niyang hindi sa lahat ng oras
gumagana ang utak ng tao.”
malamang maganda o gwapo ka.
sumama ka sa mabuti, hindi sa mabait.
sa marunong, di sa matalino.
sa mahal ka, di sa gusto ka.”
para alagaanang mga taong malalapit sa’yo,
gamitin ang utak
para alagaan ang sarili mo.”
“pag di ka mahal ng taong mahal mo,
wag kang magagalit,
kasi may mga tao rin na mahal ka,
pero hindi mo sila makuhang mahalin..
kaya quits lang.”
imbis na mapasaya ka ay pinahihirapan ka lang ng sobra.
walang gamot sa tanga kundi pagkukusa.”
wag ka mag-alala, malay mo bukas,
ayaw mo na din sa kanya.
naunahan ka lang”
“parang elevator lang yan,
bakit mo pagsisiksikan ang sarili mo,
kung wala ng pwesto para sayo.
eh meron namang hagdan, ayaw mo lang pansinin.”
kelangan mo pa din maghintay
kasi hindi ikaw ang priority.“
“ang tenga pag pinagdikit korteng puso.
extension ng puso ang tenga,
kaya kung marunong kang makinig,
marunong kang magmahal.”
“Bakit ba ayaw matulog ng mga bata sa tanghali?
Alam ba nilang pag natuto silang umibig eh
hindi na sila makakatulog kahit gusto nila..”
“Ang hirap sa ibang ballpen,
pag itinayo mo nang pabaliktad,natutuyo ang tinta. Pag itinayo mo naman nang tama, nagtatae.”
“Mangarap ka at abutin mo ‘to.
wag mong sisihin ang sira mong pamilya,
palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis.
kung may pagkukulang sa’yo mga magulang mo,
pwede kang manisi at maging rebelde.
tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka,
magpakulay ka ng buhok sa kili-kili.
sa bandang huli,
ikaw din ang biktima.
rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili”
“Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lng yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumokontrol ng emotions mo, mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: magiging masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasalanan sa lahat ng nangyari sayo, kundi IKAW mismo!”
“Lahat naman ng tao sumeseryoso pagtinamaan ng pagmamahal. Yun nga lang, hindi lahat matibay para sa temptasyon.”
“Kung maghihintay ka nang ng lalandi sayo,
walang mangyayari sa buhay mo.
Dapat lumandi ka din.”
“masama akong tao tulad mo,
sa parehong paraan na mabuti kang tao tulad ko”
Totoong mas importante ang kalooban ng tao higit anuman. Sa paglipas ng panahon, maging ang mga crush ng bayan sa eskwelahan e nagmumukha ring pandesal. Maniwala ka.”
“hikayAtin m0 LahAt ng kakilala m0 na mAgkaro0n kahit isA man lang paboritong libro sa bu0ng buhay nilA..dahil walA ng mas nakakaawa pa sa mga ta0ng literado per0 hindi nagbabAsa ”
“Para san ba ang cellphone na may camera?Kung kailangan sa buhay un, dapat matagal na kong patay.”
“iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala”
“mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala”
“Titingnan mo ba ang basong kalahating bawas o kalahating puno?”
“hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohan, at hindi lahat ng hindi mo kayang intindihin ay kasinungalingan”
“Pare, isa kang totoong tao at walang halong kasinungalingan.
In English, FACT you, pare. Totoo ka. In English, FACT you!”
--------------------------------------------
"Bakit ka magpaparamdam sa taong hindi marunong makaramdam? Wag kang magpakatanga sa taong hindi marunong magpahalaga.
Matuto kang sumuko at mang-iwan kung lagi ka naming sinasaktan. Imbes na magtanong ka ng 'Hindi pa ba sapat?' Bakit hindi mo na lang kalimutan ang lahat?' Kung alam mong binabale-wala ka na, tanggapin mong nagsasawa na siya. 'Wag kang magpadala sa salitang 'sorry' at 'ayokong mawala ka'. Kung totoo yun, papatunayan nya."
"Minsan nililinlang ka na lang ng sarili mong damdamin na akala mo nasasaktan ka pa din. Pero ang totoo-naalala mo lang talaga yung pakiramdam nung nasaktan ka. Pareho lang din yun sa pag-aakalang mahal mo pa yung tao pero ang totoo- naiisip mo lang yung pakiramdam mo dati nung mahal mo pa siya."
"Gamitin ang puso para alagaan ang mga taong malalapit sa iyo. Gamitin ang utak para alagaan ang sarili mo."
"Bakit ka magtitiis sa taong alam mong sakit lang sa ulo mo? Wag mong ikulong ang sarili mo sa hawlang ginto pero sira ang kandado.
Sino bang may sabing hindi madaling makahanap ng kapalit? Kahit ibon marunong maghanap ng bagong pugad, tao pa kaya?"
----------------------------------------------------------------------------
Hindi lungkot o takot ang mahirap sa pag-iisa kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo, wala man lang nakipaglaban upang makasama ka.
Nalaman kong hindi final exam ang passing rate ng buhay. hindi ito multiple choice, identification, true or false, enumeration or fill-in-the-blanks na sinasagutan kundi essay na isinusulat araw-araw. Huhusgahan ito hindi base sa kung tama o mali ang sagot, kundi base sa kung may kabuluhan ang mga isinulat o wala. Allowed ang erasures.
Hinahanap mo nga ba ako o ang kawalan ko?
Kumain ka na ng siopao na may palamang pusa o maglakad sa bubog nang nakayapak, pero wag na wag kang susubok mag-drugs. Kung hindi mo kayang umiwas, humingi ka ng tulong sa mga magulang mo dahil alam nila kung saan ang mga murang supplier at hindi ka nila iisahan.
Mag-aral maigi. Kung titigil ka sa pag-aaral, manghihinayang ka pagtanda mo dahil hindi mo naranasan ang kakaibang ligayang dulot ng mga araw na walang pasok o suspendido ang klase o absent ang teacher. (Haaay, sarap!).
Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa’yo mga magulang mo, pwde kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa banding huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili.
Tuparin ang mga pangarap. Obligasyon mo yan sa sarili mo. Kung gusto mo mang kumain ng balde-baldeng lupa para malagay ka sa Guinness Book of World Records at maipagmalaki ng bansa natin, sige lang. Nosi balasi. wag mong pansinin ang sasabihin ng mga taong susubok humarang sa’yo. Kung hindi nagsumikap ang mga scientist noon, hindi pa rin tayo dapat nakatira sa jupiter ngayon. Pero hindi pa rin naman talaga tayo nakatira sa Jupiter dahil nga hindi nagsumikap ang mga scientist noon. Kita mo yung moral lesson?
ü Nalaman kong marami palang libreng lecture sa mundo, ikaw ang gagawa ng syllabus. Maraming teacher sa labas ng eskuwelahan, desisyon mo kung kanino ka magpapaturo. Lahat tayo enrolled ngayon sa isang university, maraming subject na mahirap, pero dahil libre, ikaw ang talo kung nag-drop ka. Isa-isa tayong ga-graduate, iba’t-ibang paraan. tanging diploma ay ang mga alaala ng kung ano mang tulong o pagmamahal ang iniwan natin sa mundong pinangarap nating baguhin minsan…
ü Sabi nila, sa kahit ano raw problema, isang tao lang ang makakatulong sa’yo - ang sarili mo. Tama sila. Isinuplong ako ng sarili ko. Kaya siguro namigay ng konsyensya ang Diyos, alam niyang hindi sa lahat ng oras e gumagana ang utak ng tao.
ü Obligasyon kong maglayag, karapatan kong pumunta sa kung saan ko gusto, responsibilidad ko ang buhay ko.
ü Nalaman kong habang lumalaki ka, maraming beses kang madadapa. Bumangon ka man ulit o hindi, magpapatuloy ang buhay, iikot ang mundo, at mauubos ang oras.
ü Masama akong tao, tulad mo, sa parehong paraan na mabuti kang tao, tulad ko.
ü Hikayatin mo lahat ng kakilala mo na magkaroon ng kahit isa man lang paboritong libro sa buhay nila. Dahil wala nang mas kawawa pa sa mga taong literado pero hindi nagbabasa.
madaming teacher sa labas ng eskwelahan. desisyon mo kung kanino ka magpapaturo.
ü Dalawang dekada ka lang mag-aaral. kung ‘di mo pagtityagaan, limang dekada ng kahirapan ang kapalit.sobrang luri. kung alam lang ‘yan ng mga kabataan, sa pananaw ko ehh walang gugustuhing umiwas sa eskwela.
